„უნდა გითხრათ, რომ ასეთი ტიპის დაფუძნებებს და პრეზენტაციებს ახასიათებს პათეტიკით აღსავსე, ემოციური მისასალმებელი სიტყვები. და რადგან მოსალოდნელი იყო დარბაზში ისეთი ადამიანებიც იქნებოდნენ, ვისაც ეს არ დააკმაყოფილებდა, იმთავითვე შევთანხმდით, რომ ერთი სიტყვა მაინც ანალიტიკური ყოფილიყო. ანალიტიკური სიტყვა კი ხუთწუთიანი ვერ იქნებოდა... საერთოდ, მწერალი არ არის ვალდებული, ანგარიში გაუწიოს რამენაირ კონიუნქტურას - იქნება ეს ხელისუფლების, საზოგადოების, პარტიის თუ მოძრაობის. მე რაც მნიშვნელოვნად მიმაჩნდა, იმაზე ვილაპარაკე და ბევრმა ჭკვიანმა ადამიანმა მადლობა გადამიხადა. შემდგომ თანამშომლობაზე არ გვილაპარაკია. მე იმდენად დატვირთული ვარ, რომ რამეში აქტიურად ჩართვას ვერ შევძლებ. მაგრამ მთავარი ახლა ეს არ არის, მთავარი ის არის, რომ ფაქტობრივი სამოქალაქო ომი, რომელიც ხელისუფლებამ ბიძინა ივანიშვილის გამოჩენის პირველი დღეებიდანვე გააჩაღა პრინციპით - „ვინც ჩვენთან არ არის, ჩვენი მტერია“ გადამწყვეტ ფაზაში შევიდა“, - აცხადებს „რეზონანსთან“ საუბარში ნაირა გელაშვილი.

„ხომ ხედავთ, რა ხდება? კაცმა გადაწყვიტა გამოიყენოს კანონიერი უფლება და ჩაერთოს დემოკრატიულ პოლიტიკურ ბრძოლაში და სინამდვილეში ოჯახიანად, კუპრის ქვაბში, ანუ ამ საზარელ პოლიტიკურ კანიბალიზმში ჩავარდა! თურმე, თუ რეალური პოლიტიკური მოწინააღმდეგე ხარ, უნდა მოკვდე. „ჰკა მაგას“ და კბილთა ღრჭენა. ხელისუფლებამ ფრონტი გაუხსნა თავისი ხალხის უმრავლესობას - ყველას, ვინც ივანიშვილს უჭერს მხარს ან ვინ გაბედავს და რამენაირად ხელს შეუწყობს: იქნება ეს თავისუფალი მედია, ადამიანები თუ ორგანიზაციები. ეს კი ძალიან ცუდად შეიძლება დამთავრდეს.

მოგწონს თუ არა ბიძინა ივანიშვილი, ნაწყენი ხარ მასზე თუ არა, დღეს ყველა ამ უსამართლობას და ძალადობას უნდა აღუდგეს წინ, რადგან სულ ერთია, ვინ ხდება უსამართლობის მსხვერპლი: მილიარდერი, პრეზიდენტი, პატიმარი თუ სტუდენტი. მოგწონს თუ არა, უნდა აღიარო ფაქტი: დღეს ყველა ოპოზიციური პარტია რომ გაერთიანდეს, არჩევნებს ვეღარ მოიგებს. არჩევნების მოგების შანსი აქვს მხოლოდ ბიძინა ივანიშვილის ირგვლივ გაერთიანებულ პოლიტიკურ სპექტრს. მაშასადამე, ვინც პირდაპირ თუ ირიბად ებრძვის ამ გაერთიანებას, მას თავისი და ქვეყნის ახლანდელი მდგომარეობა აწყობს! გაუთავებლად რომ ასწავლიან ჭკუას საჯაროდ და ლანძღავენ მის გარემოცვას ქვეტექსტით: ეგ რად გინდოდა, მე აქ არა ვარო! ამ კაცს სხვა გზა არა აქვს. ახალ საზოგადოებას ვერ შექმნის. ეს არის ჩვენი რესურსები. სხვა სრულიად ახალი პოლიტიკური ძალა მარსიდან ვერ ჩამოვარდება“, - ამბობს ნაირა გელაშვილი.

„ძლიერ და დაუნდობელ მოწინააღმდეგესთან ბრძოლას პოლიტიკურ ბრძოლაში გამოცდილი პარტიები სჭირდება. ხელისუფლების ძალა კი იმაშია, რომ მასთან დაპირისპირებული საზოგადოების მნიშვნელოვანი ნაწილი მას არაფრით ჯობია. ხშირად უარესიცაა. უამრავ ადამიანს სძულს ხელისუფლება, მაგრამ სძულთ ერთმანეთიც, შური და ღვარძლი ამოძრავებთ ერთმანეთის მიმართ - შეგვიძლია „აჩრდილში“ წავიკითხოთ: „ერთმანეთისა მათ სიკეთე ჰშურთ, თუმც ერთისათვის თითქოს იღწვიან, თვით ამხობენ მას, რის აღდგენაც ჰსურთ, თვით ჰშველიან მას, რასაც ებრძვიან“ - თუ აზრმა და უანგარობამ არ იმძლავრა, ყველაფერი ისევ ისე დარჩება. ბევრად უარესადაც“, - აღნიშნავს მწერალი.